Co i sottotitoi, ma anca no*

Eora, comissiemo cussì: el prosecco el xe bon, el radicio un fià  manco, a sente che gò incontrà  a xe simpatica, a ea nebbia dopo te te abitui, cossa votu dir…
go imparà  a dir un sacco de robe nove, tipo “Ghe sboro” che no so ancora ben come e quando applicar (e a dir el vero no me xe ancora ciaro el significato), o “vardeo/a” soeo co xe ora de indicar qualcossa, o ancora me xe stà  dito in muso pì e pì volte “ma moeghea, và …” co fasevo el massa el cojon… insomma, ghe go provà , qualcossa go imparà , par tuto el resto gavaria avuo bisogno de un fià  de tempo in più, ma soprattutto par mi a xe stada ‘na seconda casa, anca massa forse, e me portarò drio tutte e mejo persone che me ga vossuo ben e a cui mi ghe go vussuo ben. Ve saeudo tuti quanti e ve mando do basi, uno de quà  e uno de à  de a vostra bea facia.
E borse e xe pronte, a casa a xe netta…dai che ‘ndemo… (prima de ciapar l’autostrada me fasso l’ultimo spriss)…

*(Ci ho provato debbo dire, ma si ringrazia lei per l’aiuto linguistico e non solo…a presto…)

ommenti

  1. COmplimenti, io dopo cinque anni a Venezia (e una vita a Pordenone) non arrivavo a tanto. Ghe sboro però sì lo sapevo usare :D
    Buon viaggio.
    (tra dieci giorni saremo anche noi a Roma!)

  2. Pingback: Perchè partire è un po’….. « Crem de la Crem

Lascia un Commento

I campi richiesti sono evidenziati con *.

*